zaterdag 19 januari 2019

Blauw boekje 2


Ik dacht aan blauwe ogen. Het liedje met als tekst : 'Twee ogen zo bauw, zo innig en trouw', zong mijn moeder weleens. Een heel tuttig liedje, echt uit een andere tijd.  Dus ik begon ogen te borduren. Intussen bedacht ik, dat 'My baby's got blue eyes', misschien een leuker lied was en dat het goed zou zijn, om het boekje wat internationaler te maken. 

Terwijl ik bezig was uit te vogelen hoe ik omhoogklappende wimpers en oogleden kon maken, kwam het ineens in me op om de ogen in een burka te plaatsen. Een burka met 2 blauwe ogen en dan die Nederlandse tekst. Dat schuurt wel lekker, vind ik.

Met veel uitgeprobeer lukte het om de ogen zo te maken als ik wilde. Ik heb het concept van de waterfallcard gebruikt. Dat was een goed idee, maar de echte uitvoering is toch altijd weer lastiger dan in je voorstellingvermogen. Vaak gaat alles lang goed en dan opeens, knip je iets verkeerd of zit er toch overal lijm of zo. 




Toen een zwarte achtergrond, mmm niet zo duidelijk, toen een ruitjespatroon over de ogen, mmmmm. Volgens mijn man nog niet echt duidelijk.
Dan maar eens op burka googlen om ideeën op te doen.

En hoe bijzonder,  ik kom terecht op de Blue Burka Band. Echt, die bestaat of heeft bestaan, rond 2003. Drie Afghaanse vrouwen samen in een band, in burka. En ze zingen het lied: My blue burqa. Het is echt waar. Dus dat moest in mijn blauwe boekje.



Niet geborduurd, maar snel in elkaar geknipt en geplakt. 

De blauwe ogen, laat ik zoals ze zijn. Misschien is toch duidelijk door het plaatje van de Burka Band, dat ze onder een burka zitten, of misschien niet. 
Het is goed zo. 


zondag 13 januari 2019

Verjaarskaart


Deze kaart in een lucifersdoosje had ik al een paar weken geleden gemaakt. Het is een verjaardagskaart voor mijn dochter. 
Het papier dat ik gebruikt heb, kreeg ik van haar. Het zit, of zat eigenlijk, in een boekje:


De vouwmodellen zijn voor mij niet zo interessant, maar het papier is echt heel erg leuk: mooie patronen en kleuren.

De kaart in een doosje is heel simpel te maken. Ik heb veel tijd besteed aan de letters en aan het beplakken van de zigzagstrook. Ik wilde dat het er echt netjes uit zou zien. Dat is wel gelukt. Misschien een volgende keer een andere sluiting en misschien is het ook wel mooi om het doosje te lakken. 

Volledig geveld door griep, heb ik van de week verder weinig gedaan. 

zaterdag 5 januari 2019

Verslaafd aan boekjes maken

Er zijn zoveel manieren om boekjes te maken; het is ongelofelijk.

Ik hou het voorlopig bij simpele uitvoeringen.



Dit is een boekje met een pianosluiting. Ik heb satéprikkers gebruikt. Eigenlijk heel simpel.





Hierboven staan double interlocking harmonica books. Vertaling weet ik even niet. In elk geval maak je met 2 stroken papier die je op een handige manier in elkaar schuift, een boekje. Eigenlijk was het een kaart, maar door 1 flapje door een gaatje te doen, kan je er een boekje van maken. Op internet of mijn Pinterest, kan je de beschrijving vinden. 

En als laatste maakte ik een boekje met een harmonicasluiting:



Heel lastig om uit te leggen. Maar het is een prachtig systeem om met papier de bladzijden vast te zetten. 



Het grijze papier is de harmonica: een zigzag gevouwen strook. De dubbelgevouwen rode blaadjes leg je tussen de vouwen en dan neem je een strook papier, hier zwart, om in de harmonicavouw te schuiven.

Er zitten zeker nog wel een paar foutjes in, maar het is waanzinnig leuk om te doen.

Maar ja, zo kan ik niet doorgaan, met al die lege boekjes. 

Dus ik heb een woord gekozen om mee aan de slag te gaan: Aanvaarden.
Dat vind ik een mooi begrip om echt te gaan toepassen. Mijn gedachte is dat het goed is om 'te aanvaarden': je eigen persoon, je situatie, andere mensen etc. Dat betekent niet 'je er bij neerleggen', maar er met afstand naar te kijken en te accepteren dat het zo is. Van daaruit kan je bedenken wat je er mee doet. 
Het gaat erom dat ik niet meer zo wil oordelen of veroordelen, of vergelijken.
Het wordt een persoonlijk boekje en hopelijk ook een beetje relativerend. 

Ik ben begonnen met een hele bladzijde 'handlettering'. Ik vind al die uitspraken op houten bordjes vreselijk burgerlijk....maar op de een of andere manier zijn ze ook aantrekkelijk. Dat komt door de letters, denk ik. De spreuken zijn meestal erg clichématig, dwingend en getuigen van weinig realiteitsgevoel. Je moet vrolijk zijn en doorzetten en  lachen en vooral GENIETEN.

Ik hou daar echt niet van. Ik hou van de realiteit. En ik hoef niet altijd 'happy' te zijn! Dus deze bladzijde komt in mijn boekje omdat als het om 'aanvaarden' gaat, deze spreuken echt de plank misslaan. Te dwingend en te positief. Maar....
ik zal moeten aanvaarden dat veel mensen dit wel leuk vinden en graag maken of ophangen. 
En.....wat is het interessant om al die lettertypen uit te proberen. Ik vind het heel moeilijk om in te schatten hoe lang het woord wordt, maar wil toch niet eerst met potlood schrijven.  In elk geval is onderstaande het resultaat.




En het blauwe boekje?

Daar ben ik ook mee bezig:



Het lied Blauw van The Lau.



Het volgende lied weet ik ook al: Twee ogen zo blauw. Lekker ouderwets.

zaterdag 29 december 2018

Begin Blauw Boekje en einde Roodboekje

Vandaag gestart met een Blauw boekje.
Ik heb het gekregen van een collega-vriendin. Ik ga het vullen met regels van  gedichten of songteksten waar 'blauw'een grote rol in speelt. Misschien komen er ook nog andere blauwe dingen in. Net hoe mijn pet staat. In elk geval heb ik al een hele lijst met songteksten die ik wil gebruiken. Ik gebruik Pinterest om die lijstjes op te slaan. 

Ik ben begonnen met Blauw,blauw, Hemelsblauw, uit Ja zuster, Nee zuster. 



Ik heb de rechterbladzijde zelfs geverfd! De tekst heb ik uit de hand geborduurd. Dit lettertype heb ik al vaker gemaakt. Elke letter gaat wel een keer over en  nog ben ik dan niet altijd tevreden. Maar wel tevreden genoeg. 


Het randje poesjes, ik hoop herkenbaar, is spontaan ontstaan. 

De kat is een echt kruissteek patroon op telbare stof. Eigenlijk ook wel weer eens leuk om te doen. 




Dit is het notebook wat ik kreeg. Het is van Sissy-Boy. Het is een A5 formaat. Dus wel wat groter dan het Rode boekje. Dat is wel fijn. 



Het Rode boekje is af. De laatste roze bladzijden heb ik overgemaakt om ze beter te laten passen. En ik heb alles voorzichtig vastgeplakt. 

De laatste bladzijde van mijn Rode boekje:





zaterdag 22 december 2018

Rood boekje


Dit rode boekje, een 'blizzardbook', heb ik al wat langer geleden gevouwen. Op elke bladzijde maakt ik een rood borduurtje.

Leuk om te doen, maar ik wil maar 1 kleur rood gebruiken en dat is minder makkelijk dan ik dacht.


Op instagram en pinterest zie ik vaak borduursels met letters die leesbaar zijn door het geborduurde er om heen. Dat vind ik echt leuk. Maar omdat dit nogal klein is, 5 x 4 cm, vond ik het niet makkelijk.


Een hart mag niet ontbreken, vanzelfsprekend eigenlijk. Geborduurd met een 'lattice-steek'.


Ondergaande zon in de zee. 

En toen werd het moeilijk: wat is er nog meer rood? 


Het werd een soort klaproos, in lange knoopsgatsteek. 

Dan natuurlijk een mond.


Maar dan wel met uitgestoken tong. Anders wordt het allemaal zo erg braaf.


En voorlopig als laatste wat hulstbesjes.  Dat past in de tijd van het jaar. 

Hierna komt nog 1 bladzijde en dan is het boek vol. 

Het moet nog wel even netjes gemaakt worden, soms zie ik nog potlood op de bladzij of zoals hierboven een lelijk kniprandje. 

In de tussentijd heb ik heel veel kerstkaarten gemaakt; ze werden steeds bewerkelijker! Maar ik heb ze niet allemaal gefotografeerd. Het maken van onesheet-boekjes als kaart is bijna een verslaving geworden.

Na dit rode boekje ga ik een blauw boek maken. Het boekje heb ik al, maar niet zelfgemaakt. Ik heb het gekregen van een vriendin.  Het is wat groter en ik ga zeker met meerdere kleuren blauw werken. 

In elk geval wens ik iedereen een fijne kerstdagen!


Hier een kantoorkerstboom, gemaakt van emmertjes waar snoeptomaatejes inzaten.



zaterdag 8 december 2018

Boekjes als nieuwjaarskaart

In het Engels heten ze: One Sheet Books. Verslavend om te maken.



De kleine boekjes zijn gemaakt van 1/4 A4tje, 120 grams papier.
De grotere boekjes van een half A4tje, denk ik. 

Op You Tube zijn veel filmpjes met uitleg te vinden. En dan ontdek je nog veel meer modellen! Als je zoekt op 'miniaturebooks' of 'artbooks' dan vind je echt de prachtigste dingen. 

Ik gebruik deze boekjes als nieuwjaarskaarten.



Dit is de binnenkant. Als je dit opvouwt, dan krijg je de tekst:
Lieve ....; Dit is; Een; Boek; om; open te; vouwen.
En als je het boekje dan openvouwt:



Zo leuk om te maken!



Ik doe mijn best om een beetje leuke letters te schrijven, maar dat vind ik lastig. Misschien toch wat meer kijken naar die 'handlettering'voorbeelden. 


Het papier is heel mooi. Gekocht bij Knutselfrutsel ( wat een naam) in Amsterdam. Echt een winkel waar je uren kan rond kijken!


Verder maakte ik nog een andere kaart:


En intussen borduur ik voor mijn Rode Boekje. 



Maar die 'one sheet books' zijn echt het leukste om te maken!






zaterdag 1 december 2018

Froebelster


Oorbellen van een 'halve' Duitse Froebelster. 

Die sterren worden gemaakt van 4 repen papier. Als je eenmaal de slag te pakken hebt, is het niet moeilijk om te doen. Op internet staan heel veel filmpjes die duidelijk maken hoe het moet.
Deze oorbellen zijn gemaakt van repen van een halve centimeter breed.  De diameter is ongeveer 2 cm. Net mooi voor oorbellen.
Ik heb ze even gelakt om ze wat steviger te maken.

Het is zo'n ster die je ook vaak kan kopen om op een cadeautje te doen. 


Ik heb er veel meer gemaakt, voordat ik de oorbellen maakte.
De grootste is van 2 cm breed papier, de anderen van 1,5 cm en de kleinste van 1 cm. 

Geen idee wat ik er mee ga doen, maar wie weet vindt iemand er een op zijn kerstcadeautje.