The long day, gedicht door Hazel Hall

The long day by Hazel Hall

The long day, een gedicht van Hazel Hall uit 1921. 
Ik hoop dat het te lezen is. Ik vind het een aansprekend gedicht: de taal is helder, de toon melodieus, en de boodschap mooi.
Hazel Hall leefde van 1886 tot 1924 in de Verenigde Staten. Rond haar 12de jaar raakte ze gehandicapt en bleef de rest van haar leven thuis. Ze schreef als kind al veel. Later is zij gaan borduren om bij te dragen aan het gezinsinkomen. Haar poëzie is gepubliceerd in kranten en tijdschriften. Ze heeft ook een paar bundels gemaakt. Haar gedichten zijn heel fijn om te lezen. Het verlangen naar een actief leven midden in de wereld en haar eenzaamheid in haar kamer met raam aan de straatkant, komt in veel gedichten naar voren. In een aantal gedichten komt borduren voor als metafoor. 

Het borduren was heel leuk om te doen. Het lettertype was toch lastiger dan ik dacht. 

Dit is het voorbeeld dat ik gebruikt heb. Maar het lukte me zeker niet om die 'zwier'er in te brengen. Met name de 's' is een beetje vreemd. Ik had me niet gerealiseerd dat die letter wel heel vaak voorkwam in dit gedicht!

Het draad dat ik gebruikt heb, had ik nog liggen: Mez 25.
Ik heb gebuurd op een stuk van een oude spijkerbroek. 
Dat is eigenlijk geen lekkere stof om op te borduren met dun draad: kleine steekjes verdwijnen in de stof. Vandaar dat, hoewel ik begonnen was met stiksteek, ik overgestapt ben naar een andere 'steek'. Ik weet niet hoe het heet; ik heb het zelf bedacht, dacht ik, maar ik heb het ook weleens ergens anders gezien. Het is een soort 'couching': de draad wordt met kleine steekjes vastgezet.  

Ik had hulplijnen getrokken, maar ja, dat was niet overal even netjes gebeurd! Het loopt dus niet allemaal even recht.

Hier zie je het gedicht met stof in zijn geheel. Misschien moet ik het nog wat rafeliger maken.Dat weet ik nog niet. Op een ander stukje stof ben ik aan het experimenteren met  bleekwater om het een versleten uiterlijk te geven.

Ik moet nog bedenken hoe het opgespannen moet worden. Het heeft toch wel een behoorlijk raar model. 

Echt top om te doen, wat het resultaat ook is!

Visitiekaartje 2

De afgelopen week elke dag geborduurd:

Dit is de uitsnede. Ik heb juist over de randen geborduurd om dat mooi te krijgen. Tja en toen het klaar was, dacht ik : He slimmerd, je had gewoon een uitsnede van een eerder borduurwerkje kunnen nemen! 
Nou ja, daar had ik echt helemaal niet aan gedacht! 

Maar dit was heel leuk om te maken. Ik hou van dat gepriegel en vind het niet erg om iets weer uit te halen en overnieuw te doen.

Ik weet nog niet precies hoe ik de voorkant van het kaartje ga doen. Gedrukte tekst? geborduurde? een foto van iets van papier of kralen? Dat lijkt logischer.

In elk geval ga ik met dit borduurtje door:

Het zit nog in een ring en ik kan zo verder gaan. Ik vind het een uitdaging om steken die heel regelmatig moeten en er dan ook het mooist uitzien, te borduren op niet-telbare stof. 

In september ga ik weer mee doen met de #septtextilelove challenge. The Seamcollective geeft een lijst 'prompts', een voor elke dag, en als het je lukt voer je die uit. Het is geen verplichting om elke dag mee te doen. Vorig jaar was het heel interessant om veel andere handwerksters tegen te komen. Daar heb ik weer zin in. Maar er komen ook verjaardagen aan en misschien moet daar ook iets voor gemaakt worden. 

Trump 2

Wat een vreselijk moeilijk iets om te borduren. Een lijkend portret valt echt niet mee!

Ik heb nog nooit zo vaak naar een foto gekeken. 

Nu ben ik bezig met wat meer diepte of zo iets in zijn gezicht te krijgen, maar of dat lukt?

Dit ziet er een beetje pokdalig uit! Misschien moeten het meer vlakken worden en wat symmetrischer. Ik ga nog maar wat proberen.

Intussen heb ik me ingeschreven voor een soort tentoonstelling in San Francisco van de San Francisco School of Needlework and Design met als thema 'burlesque' en denk ik over deelname aan de wedstrijd van de Handwerk-en Quiltdagen samen met Textielplus. Een beetje veel misschien. Maar het is bijna vakantie!