Rood boekje

Dit rode boekje, een 'blizzardbook', heb ik al wat langer geleden gevouwen. Op elke bladzijde maakt ik een rood borduurtje.

Leuk om te doen, maar ik wil maar 1 kleur rood gebruiken en dat is minder makkelijk dan ik dacht.

Op instagram en pinterest zie ik vaak borduursels met letters die leesbaar zijn door het geborduurde er om heen. Dat vind ik echt leuk. Maar omdat dit nogal klein is, 5 x 4 cm, vond ik het niet makkelijk.

Een hart mag niet ontbreken, vanzelfsprekend eigenlijk. Geborduurd met een 'lattice-steek'.

Ondergaande zon in de zee. 

En toen werd het moeilijk: wat is er nog meer rood? 

Het werd een soort klaproos, in lange knoopsgatsteek. 

Dan natuurlijk een mond.

Maar dan wel met uitgestoken tong. Anders wordt het allemaal zo erg braaf.

En voorlopig als laatste wat hulstbesjes.  Dat past in de tijd van het jaar. 

Hierna komt nog 1 bladzijde en dan is het boek vol. 

Het moet nog wel even netjes gemaakt worden, soms zie ik nog potlood op de bladzij of zoals hierboven een lelijk kniprandje. 

In de tussentijd heb ik heel veel kerstkaarten gemaakt; ze werden steeds bewerkelijker! Maar ik heb ze niet allemaal gefotografeerd. Het maken van onesheet-boekjes als kaart is bijna een verslaving geworden.

Na dit rode boekje ga ik een blauw boek maken. Het boekje heb ik al, maar niet zelfgemaakt. Ik heb het gekregen van een vriendin.  Het is wat groter en ik ga zeker met meerdere kleuren blauw werken. 

In elk geval wens ik iedereen een fijne kerstdagen!

Hier een kantoorkerstboom, gemaakt van emmertjes waar snoeptomaatejes inzaten.

Allerlei

Kaarten maken, borduren: ik wissel het af met elkaar.

Ik heb 2 lapjes aan elkaar genaaid, maar ik weet niet hoe dat heet. Open naaldwerk? Wel heel leuk om te doen. Een precies werkje. Dit is een steek met een knoopje erin. Ik weet echt niet hoe het heet. In het Engels is het een 
'fagoted seam'. 

Verder wil ik graag een soort randjes met steken maken en nog blaadjes maken. Er is zoveel mogelijk.

Dit is de basis voor een kerstkaart. Echt een heel grappig idee, zo.

En dit zijn piramides, gevonden op de site van Francesco Guarnieri. Ik moest bij de randen wel lijm gebruiken om de vorm te behouden. 

En zo rommel ik wat aan. 

Broche van schors

Broche van berkenschors. Dit stuk schors had ik al lang liggen. Het komt uit de tuin en nu had ik zin om er wat mee te doen.
De vorm zat er al in en ik heb met een soort lijm/ vernis   de schors ingesmeerd om het wat duurzamer te maken en soepeler. Daarna ben ik met miyuki-kraaltjes gaan rijgen. De 'stam'was niet bedoeld als stam. Eigenlijk wilde ik alleen dat stukje met kraaltjes bewerken. Maar het was een beetje kaal en saai. Toen zijn de 'takken' ontstaan en daarna de groene blaadjes.

Er zit een brochespeld achter geplakt. Het is vrij groot, maar wel draagbaar.

Ik heb het uitgeprobeerd en de broche heeft het overleefd. Dus ik denk, dat het wel ok is, zelfs met een jas er over heen. 

Verder ben ik veel met papier bezig, dat is ook weer fijn om te doen.

Deze stervaas is ontworpen door Francesco Guarnieri en niet zo moeilijk te maken. Ik heb nog veel meer modellen van hem gevonden en ga daar zeker nog wat van vouwen. 

The long day, gedicht door Hazel Hall

The long day by Hazel Hall

The long day, een gedicht van Hazel Hall uit 1921. 
Ik hoop dat het te lezen is. Ik vind het een aansprekend gedicht: de taal is helder, de toon melodieus, en de boodschap mooi.
Hazel Hall leefde van 1886 tot 1924 in de Verenigde Staten. Rond haar 12de jaar raakte ze gehandicapt en bleef de rest van haar leven thuis. Ze schreef als kind al veel. Later is zij gaan borduren om bij te dragen aan het gezinsinkomen. Haar poëzie is gepubliceerd in kranten en tijdschriften. Ze heeft ook een paar bundels gemaakt. Haar gedichten zijn heel fijn om te lezen. Het verlangen naar een actief leven midden in de wereld en haar eenzaamheid in haar kamer met raam aan de straatkant, komt in veel gedichten naar voren. In een aantal gedichten komt borduren voor als metafoor. 

Het borduren was heel leuk om te doen. Het lettertype was toch lastiger dan ik dacht. 

Dit is het voorbeeld dat ik gebruikt heb. Maar het lukte me zeker niet om die 'zwier'er in te brengen. Met name de 's' is een beetje vreemd. Ik had me niet gerealiseerd dat die letter wel heel vaak voorkwam in dit gedicht!

Het draad dat ik gebruikt heb, had ik nog liggen: Mez 25.
Ik heb gebuurd op een stuk van een oude spijkerbroek. 
Dat is eigenlijk geen lekkere stof om op te borduren met dun draad: kleine steekjes verdwijnen in de stof. Vandaar dat, hoewel ik begonnen was met stiksteek, ik overgestapt ben naar een andere 'steek'. Ik weet niet hoe het heet; ik heb het zelf bedacht, dacht ik, maar ik heb het ook weleens ergens anders gezien. Het is een soort 'couching': de draad wordt met kleine steekjes vastgezet.  

Ik had hulplijnen getrokken, maar ja, dat was niet overal even netjes gebeurd! Het loopt dus niet allemaal even recht.

Hier zie je het gedicht met stof in zijn geheel. Misschien moet ik het nog wat rafeliger maken.Dat weet ik nog niet. Op een ander stukje stof ben ik aan het experimenteren met  bleekwater om het een versleten uiterlijk te geven.

Ik moet nog bedenken hoe het opgespannen moet worden. Het heeft toch wel een behoorlijk raar model. 

Echt top om te doen, wat het resultaat ook is!

Visitiekaartje 2

De afgelopen week elke dag geborduurd:

Dit is de uitsnede. Ik heb juist over de randen geborduurd om dat mooi te krijgen. Tja en toen het klaar was, dacht ik : He slimmerd, je had gewoon een uitsnede van een eerder borduurwerkje kunnen nemen! 
Nou ja, daar had ik echt helemaal niet aan gedacht! 

Maar dit was heel leuk om te maken. Ik hou van dat gepriegel en vind het niet erg om iets weer uit te halen en overnieuw te doen.

Ik weet nog niet precies hoe ik de voorkant van het kaartje ga doen. Gedrukte tekst? geborduurde? een foto van iets van papier of kralen? Dat lijkt logischer.

In elk geval ga ik met dit borduurtje door:

Het zit nog in een ring en ik kan zo verder gaan. Ik vind het een uitdaging om steken die heel regelmatig moeten en er dan ook het mooist uitzien, te borduren op niet-telbare stof. 

In september ga ik weer mee doen met de #septtextilelove challenge. The Seamcollective geeft een lijst 'prompts', een voor elke dag, en als het je lukt voer je die uit. Het is geen verplichting om elke dag mee te doen. Vorig jaar was het heel interessant om veel andere handwerksters tegen te komen. Daar heb ik weer zin in. Maar er komen ook verjaardagen aan en misschien moet daar ook iets voor gemaakt worden. 

Burlesque 5

Kleine gouden streepjes/stipjes vormen de achtergrond van de tekst. Zolang ik maar korte draden gebruik, gaat het goed. Anders gaat het metaalgaren  knopen, draaien en splitsen.  Bij de andere teksten ga ik dit ook doen.

De buitenrand krijgt een ....hoe heet dat ook al weer? een omgewerkt lusje, van Kreinik metaal draad. 

De vakjes zijn allemaal 2 keer geborduurd met blauwen. 
Alle letters hebben een rood accentje. 
Het schiet dus op; ondanks de hitte en alle andere dingen die gebeuren moeten!

Zo langzamerhand bedenk ik hoe ik de afwerking ga doen. 

Burlesque 4

Hoewel ik op de afgelopen dagen na, veel geborduurd heb, gaat het langzaam. 
Maar het is zeker niet vervelend om te doen! 

De blauwe vakjes vul ik met satijnsteek en elk vakje moet 2 laagjes hebben. Om het een beetje diepte te geven gebruik ik een paar kleuren blauw.

Hieronder een foto van de teentjes. Een Frans knoopje leek me wel leuk.
De letters zijn misschien te dik en dreigen weg te vallen in het blauw.Je ziet dat ik de letters nog een rood accentje gegeven heb. Misschien is dat een oplossing.

Om de tekst heen op het blauw, maak ik een randje knoopsgatsteek, heel fijn, dat maakt het net wat strakker, hoop ik. 

En hier staat : lyrics Jesse J. Straks gaan die blauwe hulplijntjes weg en kan je het goed zien. Het leek met wel netjes om de naam van de band te noemen.

Trump 2

Wat een vreselijk moeilijk iets om te borduren. Een lijkend portret valt echt niet mee!

Ik heb nog nooit zo vaak naar een foto gekeken. 

Nu ben ik bezig met wat meer diepte of zo iets in zijn gezicht te krijgen, maar of dat lukt?

Dit ziet er een beetje pokdalig uit! Misschien moeten het meer vlakken worden en wat symmetrischer. Ik ga nog maar wat proberen.

Intussen heb ik me ingeschreven voor een soort tentoonstelling in San Francisco van de San Francisco School of Needlework and Design met als thema 'burlesque' en denk ik over deelname aan de wedstrijd van de Handwerk-en Quiltdagen samen met Textielplus. Een beetje veel misschien. Maar het is bijna vakantie!