Rood boekje

Dit rode boekje, een 'blizzardbook', heb ik al wat langer geleden gevouwen. Op elke bladzijde maakt ik een rood borduurtje.

Leuk om te doen, maar ik wil maar 1 kleur rood gebruiken en dat is minder makkelijk dan ik dacht.

Op instagram en pinterest zie ik vaak borduursels met letters die leesbaar zijn door het geborduurde er om heen. Dat vind ik echt leuk. Maar omdat dit nogal klein is, 5 x 4 cm, vond ik het niet makkelijk.

Een hart mag niet ontbreken, vanzelfsprekend eigenlijk. Geborduurd met een 'lattice-steek'.

Ondergaande zon in de zee. 

En toen werd het moeilijk: wat is er nog meer rood? 

Het werd een soort klaproos, in lange knoopsgatsteek. 

Dan natuurlijk een mond.

Maar dan wel met uitgestoken tong. Anders wordt het allemaal zo erg braaf.

En voorlopig als laatste wat hulstbesjes.  Dat past in de tijd van het jaar. 

Hierna komt nog 1 bladzijde en dan is het boek vol. 

Het moet nog wel even netjes gemaakt worden, soms zie ik nog potlood op de bladzij of zoals hierboven een lelijk kniprandje. 

In de tussentijd heb ik heel veel kerstkaarten gemaakt; ze werden steeds bewerkelijker! Maar ik heb ze niet allemaal gefotografeerd. Het maken van onesheet-boekjes als kaart is bijna een verslaving geworden.

Na dit rode boekje ga ik een blauw boek maken. Het boekje heb ik al, maar niet zelfgemaakt. Ik heb het gekregen van een vriendin.  Het is wat groter en ik ga zeker met meerdere kleuren blauw werken. 

In elk geval wens ik iedereen een fijne kerstdagen!

Hier een kantoorkerstboom, gemaakt van emmertjes waar snoeptomaatejes inzaten.

Broche van schors

Broche van berkenschors. Dit stuk schors had ik al lang liggen. Het komt uit de tuin en nu had ik zin om er wat mee te doen.
De vorm zat er al in en ik heb met een soort lijm/ vernis   de schors ingesmeerd om het wat duurzamer te maken en soepeler. Daarna ben ik met miyuki-kraaltjes gaan rijgen. De 'stam'was niet bedoeld als stam. Eigenlijk wilde ik alleen dat stukje met kraaltjes bewerken. Maar het was een beetje kaal en saai. Toen zijn de 'takken' ontstaan en daarna de groene blaadjes.

Er zit een brochespeld achter geplakt. Het is vrij groot, maar wel draagbaar.

Ik heb het uitgeprobeerd en de broche heeft het overleefd. Dus ik denk, dat het wel ok is, zelfs met een jas er over heen. 

Verder ben ik veel met papier bezig, dat is ook weer fijn om te doen.

Deze stervaas is ontworpen door Francesco Guarnieri en niet zo moeilijk te maken. Ik heb nog veel meer modellen van hem gevonden en ga daar zeker nog wat van vouwen. 

The long day, gedicht door Hazel Hall

The long day by Hazel Hall

The long day, een gedicht van Hazel Hall uit 1921. 
Ik hoop dat het te lezen is. Ik vind het een aansprekend gedicht: de taal is helder, de toon melodieus, en de boodschap mooi.
Hazel Hall leefde van 1886 tot 1924 in de Verenigde Staten. Rond haar 12de jaar raakte ze gehandicapt en bleef de rest van haar leven thuis. Ze schreef als kind al veel. Later is zij gaan borduren om bij te dragen aan het gezinsinkomen. Haar poëzie is gepubliceerd in kranten en tijdschriften. Ze heeft ook een paar bundels gemaakt. Haar gedichten zijn heel fijn om te lezen. Het verlangen naar een actief leven midden in de wereld en haar eenzaamheid in haar kamer met raam aan de straatkant, komt in veel gedichten naar voren. In een aantal gedichten komt borduren voor als metafoor. 

Het borduren was heel leuk om te doen. Het lettertype was toch lastiger dan ik dacht. 

Dit is het voorbeeld dat ik gebruikt heb. Maar het lukte me zeker niet om die 'zwier'er in te brengen. Met name de 's' is een beetje vreemd. Ik had me niet gerealiseerd dat die letter wel heel vaak voorkwam in dit gedicht!

Het draad dat ik gebruikt heb, had ik nog liggen: Mez 25.
Ik heb gebuurd op een stuk van een oude spijkerbroek. 
Dat is eigenlijk geen lekkere stof om op te borduren met dun draad: kleine steekjes verdwijnen in de stof. Vandaar dat, hoewel ik begonnen was met stiksteek, ik overgestapt ben naar een andere 'steek'. Ik weet niet hoe het heet; ik heb het zelf bedacht, dacht ik, maar ik heb het ook weleens ergens anders gezien. Het is een soort 'couching': de draad wordt met kleine steekjes vastgezet.  

Ik had hulplijnen getrokken, maar ja, dat was niet overal even netjes gebeurd! Het loopt dus niet allemaal even recht.

Hier zie je het gedicht met stof in zijn geheel. Misschien moet ik het nog wat rafeliger maken.Dat weet ik nog niet. Op een ander stukje stof ben ik aan het experimenteren met  bleekwater om het een versleten uiterlijk te geven.

Ik moet nog bedenken hoe het opgespannen moet worden. Het heeft toch wel een behoorlijk raar model. 

Echt top om te doen, wat het resultaat ook is!

Visitiekaartje 2

De afgelopen week elke dag geborduurd:

Dit is de uitsnede. Ik heb juist over de randen geborduurd om dat mooi te krijgen. Tja en toen het klaar was, dacht ik : He slimmerd, je had gewoon een uitsnede van een eerder borduurwerkje kunnen nemen! 
Nou ja, daar had ik echt helemaal niet aan gedacht! 

Maar dit was heel leuk om te maken. Ik hou van dat gepriegel en vind het niet erg om iets weer uit te halen en overnieuw te doen.

Ik weet nog niet precies hoe ik de voorkant van het kaartje ga doen. Gedrukte tekst? geborduurde? een foto van iets van papier of kralen? Dat lijkt logischer.

In elk geval ga ik met dit borduurtje door:

Het zit nog in een ring en ik kan zo verder gaan. Ik vind het een uitdaging om steken die heel regelmatig moeten en er dan ook het mooist uitzien, te borduren op niet-telbare stof. 

In september ga ik weer mee doen met de #septtextilelove challenge. The Seamcollective geeft een lijst 'prompts', een voor elke dag, en als het je lukt voer je die uit. Het is geen verplichting om elke dag mee te doen. Vorig jaar was het heel interessant om veel andere handwerksters tegen te komen. Daar heb ik weer zin in. Maar er komen ook verjaardagen aan en misschien moet daar ook iets voor gemaakt worden. 

visitekaartje

Letters na-borduren is echt heel leuk om te doen. Op internet heb ik verschillende lettertypes opgezocht en die nageborduurd. 
Ik borduur de achterkant van een visitekaartje. Ik ga er een foto van maken en die laten printen, op de voorkant komen dan mijn gegevens.

De maat van het kaartje is 8,5 bij 6,5 cm. Ik borduur het op ware grootte.
Het is allemaal klein, dus elk steekje van de letters heb ik minstens 2 keer opnieuw geborduurd. Om een ronding te maken moet je echt hele, kleine steekjes maken. En het is direct zichtbaar als je er een piepklein beetje naast zit. 

Ik laat wat dingetjes terugkomen die ook in mijn werk te zien zijn. Het helpt om elke keer een foto te nemen en te zien hoe het er uit ziet.

Hierboven zie je dat ik eerst lila sliertjes geborduurd had. Maar ik vond het helemaal niks en heb het uitgehaald en een ander randje gemaakt. 
Nu moet ik weer bedenken hoe ik verder ga. 

Af en toe droom ik er van dat ik toch echt iets kan verkopen. Vorige week ben ik op de Rokin Market in Amsterdam geweest om eens te kijken wat daar voor mensen staan. En eerlijk gezegd dacht ik, als ik alles netjes afwerk en bijvoorbeeld een soort serie producten maak van 'Amsterdam verandert' dan zou dat hier best tussen passen. Een kraam op deze markt is wat goedkoper dan in het Westerpark. Het is ook veel kleiner, maar wel midden in de stad. 

Ik zou ook foto's in opdracht kunnen borduren. Dat lijkt mij echt geen vervelend werk. Ik zou een plan moeten maken......

Burlesque 4

Hoewel ik op de afgelopen dagen na, veel geborduurd heb, gaat het langzaam. 
Maar het is zeker niet vervelend om te doen! 

De blauwe vakjes vul ik met satijnsteek en elk vakje moet 2 laagjes hebben. Om het een beetje diepte te geven gebruik ik een paar kleuren blauw.

Hieronder een foto van de teentjes. Een Frans knoopje leek me wel leuk.
De letters zijn misschien te dik en dreigen weg te vallen in het blauw.Je ziet dat ik de letters nog een rood accentje gegeven heb. Misschien is dat een oplossing.

Om de tekst heen op het blauw, maak ik een randje knoopsgatsteek, heel fijn, dat maakt het net wat strakker, hoop ik. 

En hier staat : lyrics Jesse J. Straks gaan die blauwe hulplijntjes weg en kan je het goed zien. Het leek met wel netjes om de naam van de band te noemen.

Burlesque 2

Om mijn 'burlesque' vrouw een goeie omgeving te geven, wil ik een soort kroon borduren. En dat past natuurlijk ook bij de tekst: 'I am a queen'. Daarvoor gebruik ik het Kreinikdraad dat toegezonden werd. Wat een vervelend draad om mee te borduren! Wel mooie kleuren en in allerlei diktes. 

Wat ik hieronder maakte, beviel me niet. Te kerstig.

En hieronder: te sinterklazig. 

Ik blijf er dus nog even mee rond tobben.
Een gezichtje borduren, viel ook al niet mee. Misschien is geen gezicht of alleen een mond, nog het beste.

 Zoals ze er hier bij ligt, zonder gezicht, is zeker niet gek! Dus misschien knip ik de ogen weer weg. Het schaamhaar en de tepels mogen wel blijven.

Het klinkt als veel gemopper en getob, maar ik ben zeker niet met tegenzin bezig. Het kost gewoon heel wat overpeinzing en dan nog de uitvoering....
Een piepklein gezichtje borduren is een heel gepriegel; vooral als de draden van de ondergrond verschuiven. Ik ben dus veel bezig met kijken en uitproberen.

#stitchittotrump Trump: af?

#stitchittotrump

Dit is mijn bijdrage aan de borduur-actie tegen de komst van Trump in Groot Brittannie in juli. Is het af of niet? Ik twijfel nog een beetje.

Leuk om te doen. Nu heb ik voor het eerst een portret nageborduurd. Moeilijk hoor. Maar ik heb er veel van geleerd. Het komt neer op kijken , kijken en kijken en heel goed op de verhoudingen letten. Het is zeker niet echt goed gelukt bij Trump. Maar het gaat ook om een aantal bekende dingen benadrukken: zijn huidskleur in elk geval en dat mondje. En zo met de vlag is hij redelijk herkenbaar.

Om er een boodschap van te maken heb ik de Amerikaanse vlag over hem heen geborduurd.

En die weer stuk geknipt. Dat moest echt voorzichtig gebeuren, anders zou het meteen uit elkaar vallen. Eerst heb ik dan ook de draadjes waarlangs ik knipte vastgezet. 

'Make America WHOLE again' leek me beter dan 'Make America great again'.

Morgen ga ik er nog eens naar kijken en dan beslissen of ik er nog wat aan ga doen.

Trump 2

Wat een vreselijk moeilijk iets om te borduren. Een lijkend portret valt echt niet mee!

Ik heb nog nooit zo vaak naar een foto gekeken. 

Nu ben ik bezig met wat meer diepte of zo iets in zijn gezicht te krijgen, maar of dat lukt?

Dit ziet er een beetje pokdalig uit! Misschien moeten het meer vlakken worden en wat symmetrischer. Ik ga nog maar wat proberen.

Intussen heb ik me ingeschreven voor een soort tentoonstelling in San Francisco van de San Francisco School of Needlework and Design met als thema 'burlesque' en denk ik over deelname aan de wedstrijd van de Handwerk-en Quiltdagen samen met Textielplus. Een beetje veel misschien. Maar het is bijna vakantie!

Bomen of huizen 6

Bedenken, borduren, uithalen, bedenken, borduren uithalen....
Maar toch kom ik steeds verder. 
Hieronder zijn de gebouwen die voor de hijskraan stonden nog te zien. Maar ik vond dat niet meer passend met die flats achter de kraan.

Op die bovenste foto zie je nog 2 hoekjes stof uitsteken. Dat lichte vind ik mooi, dus ik denk dat ik om die flats zachtwitte lucht ga maken. Ik weet nog niet in wat voor steek of misschien gebruik ik er stof voor die ik dan appliceer. 

Links stel ik me boomstammen voor. 
Soms twijfel ik of ik de hele afdruk moet gebruiken. De nadruk moet op die hijskraan blijven, maar ik hou ook wel van 'veel' in een borduursel. 

Elke dag een stukje verder borduren, heerlijk in de zon!

Bomen of huizen 5

Bomen of huizen

Langzaam maar zeker ga ik verder. Nog een boom in de lucht gehangen.

Is dat te veel?

En er zijn nog 2 hijskranen....maar of daar ook bomen aan moeten hangen? 

En hoeveel bomen ga ik nog op deze manier borduren? Hoe zorg ik dat de foto zichtbaar blijft? Moeten er nog mensen komen? Hoe wordt de lucht? Wat doe ik met het water en de boten op de foto? 

In het begin bij het borduren van een foto, blijf ik dichtbij de echte situatie. Langzaam groeit het gevoel dat de werkelijkheid niet uitmaakt, dat de afbeelding een middel is en van mij is. 

Tijdens het borduren van wat ik wel weet, bedenk ik hoe ik het verder wil doen.

Dat betekent veel kijken, naar een klein stukje en naar het geheel. Maar ook foto's van het proces zijn handig. Ik visualiseer wat ik zou willen, hoe dat er uit zou zien. 

Net als altijd moet ik opletten dat ik niet te veel wil in 1 stuk. Dus in dit geval, niet 100 soorten bomen met allerlei kleuren en steken. Er moet een soort rust en somberheid in blijven.....

Bomen of huizen 3

 Ik ben hier tevreden over, maar denk dat het in een groter geheel moet staan.

Ik heb nog foto's genomen vanaf de pont op het IJ en die wil ik afdrukken op stof. Ik denk A4 formaat of anders 2 keer A4. Dan zal ik ook eerst stof moeten kopen. Ik heb alleen nog maar kleine rommelige lapjes. 

Om toch wat om handen te hebben, ben ik wat anders begonnen.
Op instagram zie ik de prachtigste dingen langskomen, met bloemetjes enzo. Vaak behoorlijk tuttig, maar op de een of andere manier toch erg aantrekkelijk! Vooral Mary Corbet van #needlenthread maakt erg mooie handwerken. O.a. iets wat zij 'kaleidoscoop' noemt. Zoiets ga ik maken, maar niet zo symmetrisch als zij doet. Zij borduurt niet zo impulsief als ik, maar wel heel heel prachtig!

Dit is het prille begin! Hoe het verder gaat zie ik nog wel. 

Kraan: foto borduren 2, bomen of huizen?

Hijskraan Vasumweg Amsterdam Noord

Het kostte veel moeite om hier te komen. Veel uithalen en opnieuw proberen.

Maar het gaat goed, vind ik. 

Bomen of huizen? 

Echt een heel lastig dilemma. Er zijn huizen nodig; vooral huizen voor jongeren of andere mensen die niet zo veel geld hebben. 

Maar er worden wel erg veel dure woningen gebouwd of torenflats. En ook nog op plekken waar dan eerst huizen weggehaald moeten worden.... Of op zo'n manier dat mensen die er al jaren wonen er veel last van hebben om dat het licht weggenomen wordt uit hun tuinen. Hier in Amsterdam Noord schieten de zelfbouwhuizen en torenflats uit de grond en echt blij word ik er niet van! Het lijkt er op dat er vooral gebouwd wordt voor rijke mensen. 

boomstam Portugese knoopsteek

De achterste flat kwam boven de boom uit. Die heb ik weer weggehaald.

Kraan: foto borduren 1

Vorige week begonnen met het borduren van een foto van een hijskraan. De foto is direct op de stof geprint.
Pas toen de foto in de ring zat, bedacht ik hoe ik ging beginnen.

hijskraan Vasumweg Amsterdam Noord

Ik ben begonnen met het 'aanvullen' van de bomen.

Met hele kleine steekjes maak ik takjes. Ik borduur v-tjes. Er zit een soort regelmaat in, maar loopt toch door elkaar. Heel rustgevend.

Bomen krijgen een stukje stam aan de onderkant. De stam is gemaakt met de Portugese knoopjes steek. 

Het bedenken wat ik met de hijskraan doe, stel ik een beetje uit. Ook de lucht is nog een vraagteken! 

Eerder had ik nog wat gevouwen. Paper Kawaii heeft op haar site een tutorial geplaatst van een 'flowerbowl'. Het is eigenlijk niet super mooi, maar de manier waarop de opstaande kanten ontworpen zijn, is echt prachtig, net als de bodem. Die bodem kan op verschillende manieren gevouwen worden.

flowerbowl Paper Kawaii

kinderfoto 2

important influences

Het is af.... de hele week alle vrije momenten geborduurd. Geschreven eigenlijk met naald en draad. Heel fijn om te doen: terug kijken, kiezen wat wel en niet, wie wel en niet ( gewetensvragen!), zoeken naar formuleringen en woorden, bang om iets of iemand te vergeten. 

Bovenaan links kan je starten met lezen, elke kleur is een nieuw gegeven, zo kan je 'rond'lezen naar het midden toe. Bewust geen namen gebruikt.

Pas later realiseerde ik me dat ik begon toen mijn moeder ging werken. Dat was rond mijn 11e jaar. 

Ik denk dat ik daarvoor een gezellig, vrolijk en naief kind was. Zeker niet zonder zorgen, die herinner ik me ook, maar niet over dingen die echt van 'buiten' kwamen.

Deze foto heb ik direct op de stof gekopieerd met een inktjet printer. En eigenlijk is dat heel fijn, want de stof wordt dan niet dik door de afdruk van de foto. Het borduurt dus echt makkelijker. Het enige is dat ik bang ben dat er een draadje in de printer blijft hangen of zo. 

De techniek is vrij simpel: de foto plak je eenzijdig op een vel waar stickers of etiketten opgeplakt zaten of je plakt de stof op een A4 sticker. En dan kopieer je de foto daarop. 

Heel stiekem denk ik, zou ik dit in opdracht kunnen doen? 

Kinderfoto

Marjolein 6 jaar

Deze schoolfoto kreeg ik een paar weken geleden van mijn tante. Hier ben ik 6 jaar. Keurig met een spencer en een witte bloes. En ik denk, dat ik een Schotse kilt aan had. Die kilt, daar was ik trots op, hij kwam echt uit Schotland met een mooie speld erop. 

De foto heb ik overbracht op stof met Amsterdam medium gel. En daarna geborduurd. Ik begon met van die prachtige dingen als 'hope'en 'love'. Maar daarna dacht ik, dan doe je het leven en jezelf toch te kort! Zo ontstond: 'protest'' en 'cry' en 'struggle'. Dat speelde toen natuurlijk ook al in dat hoofdje, maar zeker niet bewust. 

Onder aan: 'why write between lines' . 

Ik moet eerlijk zeggen dat dat geen gedachte van mij was op zesjarige leeftijd....Ik leefde het leven bij de dag en dacht er niet zo over na. 

Maar later zo na mijn 16e was het wel een gedachte die in mijn hoofd speelde.

Rohingya

Rohingya 

Ik kreeg een kaart met een hand van een boeddha met een hartje.

Die kaart zat me dwars. De acties die in Myanmar gevoerd zijn tegen

Rohingya's, ook door boeddhisten, vind ik verwerpelijk en verdrietig. Ze geven mij een machteloos gevoel.

Ik bleef met die hand en dat hart aldoor in mijn hoofd rondlopen. Het ziet er zo mooi en liefdevol uit. De kleur van het plaatje is ook prachtig. Al mijn cliché-beelden over boeddhisme werden bevestigd.
Daarnaast kreeg ik de kaart van een lieve vriendin-collega.

Maar ik kreeg de afbeelding niet uit mijn systeem en heb de afbeelding op stof overgebracht en ben gaan borduren. 

Uiteindelijk is het snel afgekomen. Wat ik er mee moet, weet ik niet. Maar ik ben blij dat het af is.